Olek Doba - sam w kajaku na środku Atlantyku

SMS z 22 grudnia 2010: Wczoraj dwie burze, każda 2h z przerwą 15 minut, pognały mnie na południe. Fale do 8 metrów. Na początku drugiej trąba powietrzna od chmury do wody, 30 metrów ode mnie.

To nie jest wcale zła wiadomość. Przez ostatni miesiąc kajakarz zmagał się z Równikowym Prądem Wstecznym (Eqatorial Counter Current) a także silnymi burzami oraz kapryśnym wiatrem, co praktycznie uniemożliwiało poruszanie się w założonym kierunku południowym.

Telefon do żony z 12 grudnia: Mam cały czas przeciwny wiatr, z południa, co jest bardzo męczące. Gdy wiatr chwilami słabnie, staram się przebijać pod fale, na południe z lekkim odbiciem na zachód. GPS pokazuje mi, jak bardzo kręcę się w kółko. To już trzecia pułapka na mojej trasie! Nie wiem kiedy uda mi się z tego wydostać, mam nadzieję że pogoda się poprawi.

Dziewiąty tydzień wyprawy okazał się przełomowy. W ciągu czterech dni udało się odrobić praktycznie cały dystans stracony w ciągu ostatniego miesiąca.

SMS z 30 grudnia: Wczoraj w alei burz wyrwałem się prądowi. W nocy dwie latające rybki rozbiły się o kajak.