Dworzec kolejowy. Ale rosyjski

Budynki rosyjskich dworców kolejowych robią wrażenie na podróżnikach od Władywostoku po Kaliningrad. Wydaje się, że tętno miasta bije w rytmie dworca, jakby znajdował się zawsze w jego centrum. Pokaźny gmach, duże okna, milicjant przechadza się przed wejściem - jednym spojrzeniem rozszyfruje kto jest obcokrajowcem.

- U nas bezdomnych na dworcu nie znajdziesz - poucza Irina, „wagonowa", czyli urzędniczka kolejowa opiekująca się tylko jednym wagonem ze składu pociągu. - To niedopuszczalne, żeby jakiś obsikany brudas leżał na ławce obok porządnych podróżnych. Milicjanci wiedzą co z takim zrobić. Raz dostanie nauczkę, to drugi raz na rosyjski dworzec nie przyjdzie.

Od kiedy w Rosji zaczęto budować kolej, państwowi urzędnicy dopatrzyli się w tym szansy na pokazanie „ciemnemu" ludowi, że władza z dalekiej Moskwy i Petersburga potężna jest nie tyko za sprawą stalowej lokomotywy. Gdy ktoś ważny odwiedzał prowincję, uroczystość powitalna zawsze wypadała okazale - za sprawą rosyjskiego dworca.