Pierwsza część wywiadu z pisarką i podróżniczką Marzeną Filipczak

„Brud, smród, bałagan, ale w zupełnie innej kategorii niż u nas(...) Krowy leżące na poboczach, bo chodników tu nie ma, a nawet gdyby były, jeździłyby po nich riksze, motory, rowery". Wpis z 7 maja: Witajcie w Bangladeszu.

Tak zaczęła się samotna podróż Marzeny Filipczak po Azji Południowo-Wschodniej.
Spędziła tam pół roku. Po powrocie napisała książkę „ Jadę sobie. Azja. Przewodnik dla kobiet".

Trudno po jej przeczytaniu nazwać podróż Marzeny turystyczną. O życiu krajów, które odwiedziła, dowiedziała się praktycznie wszystkiego. Zwiedziła: Indie, Malezję, Tajlandię, Wietnam, Kambodżę. Wie już jak pofarbować tam włosy, jaki kupić krem, aby nie wybielił skóry, dlaczego kobiety nie używają papieru toaletowego, co robić gdy autobus spóźnia się dwa dni, dlaczego nie warto chować butów w plecaku wchodząc do świątyni itd. Szczegóły tej podróży w naszym wywiadzie z Marzeną Filipczak.

zwinka.pl: Długo odkładałaś tę podróż.

Marzena Filipczak: To była moja pierwsza samotna podróż. Wcześniej dużo jeździłam ze znajomymi po Europie. Pierwszy raz poza Europę pojechałam 10 lat wcześniej, kompletnie do tego nieprzygotowana i bardzo naiwna. Celem była Afryka. Dziś ta historia brzmi bardzo niewiarygodnie. Wymyśliłyśmy sobie z koleżanką, że wejdziemy na Kenię, czyli na drugą co do wysokości górę tego kontynentu. Jedynym naszym problemem było to, czy śpiąc w namiocie w kenińskim buszu, to zaatakuje nas lew. Zmusiłyśmy kolegę, aby zadzwonił w tej sprawie do zoo. Tam go oczywiście wyśmiano. Lew nas rzeczywiście nie zaatakował. Nie miał szans, bo trzeciego dnia pobytu w Nairobi ograbiło nas 7 murzynów z nożami. Tak się nasza przygoda w Afryce skończyła. Przez 10 kolejnych lat bałam się ruszać poza Europę. Ale ciągle coś mnie jednak w te egzotyczne kraje ciągnęło.