Hekla i Katla

Gdy w VI wieku irlandzki mnich - św. Brendan zbudował łódź i wyruszył w morze w poszukiwaniu rajskich wysp Atlantyku, dopłynął do Islandii. Jego losy opisano w księdze „Navigatio Sancti Brendani". Znajduje się tam sugestywny opis wybuchu potężnej góry, z której eksplodował dym i ogień, a także ogromne bloki kamienia. Dzięki opisom św. Brendana wczesnośredniowieczni chrześcijanie wierzyli, że znalazł on wrota Piekieł - wulkan Hekla. Wiara ta trwała setki lat. Jeszcze w XVI wieku Sebastian Münster pisał, że z otchłani Hekli wychodzą czasem zmarli... A poproszeni o powrót do świata żywych, tylko wzdychają i wracają w czeluście wulkanu...

Hekla ma prawie 1500 metrów wysokości - ze słynną szczeliną długości 5,5 km, z której wypływa lawa. W czasach historycznych doliczono się kilkunastu wybuchów wulkanu: 6 000, 4 200 i 2 000 lat p.n.e. Doskonale znane są też jego późniejsze erupcje - ta z 1104 roku opisywana była szeroko przez średniowiecznych kronikarzy, którzy nazywali ją apokalipsą na wyspie. Gdy wybuchł dwa wieki później, ludzie na Islandii umierali głodu...