Mongloskie Linie Lotnicze wydają się egzotyczne. Ale są logiczne.

Pierwszy problem pojawił się podczas kupowania biletów. Według informacji na stronie mogliśmy wykupić dwie możliwe opcje lotu. Pierwsza i droższa, przewidywała tylko międzylądowanie w Moskwie (dotankowanie, wymiana pasażerów), druga przesiadkę w Moskwie na inny samolot i dotarcie do Ułan-Bator z godzinnym opóźnieniem...

Na lotnisku Tegel w Berlinie, pytaliśmy innych pasażerów o te dwie opcje. Większość kupiła opcję tańszą, potem okazało się, że wiedzieli co robią... Samo lądowanie w Moskwie wspominamy bardzo pozytywnie - na lotnisku (chyba jednym z niewielu w Europie), można sobie spokojnie zapalić papieroska. Po dymku wsiadamy do samolotu...z tymi samymi ludźmi, którzy wcześniej deklarowali, że kupili opcję tańszą...

Tydzień później, gdy już zdążyliśmy zachłysnąć się świątyniami buddyjskimi i stepem, zgłosiliśmy się do MIAT-u z reklamacją. Różnica w cenie biletów wynosiła około tysiąca złotych, za co w Mongolii można sobie przez jakiś czas dobrze żyć. Naładowani emocjami, z wydrukami biletów i oferty MIAT, ruszyliśmy do ich głównej siedziby, sąsiadującej z lotniskiem. Rozmowy zajęły godzinę. Ale skoczyły się dla nas dobrze. Godzinę później dostaliśmy telefon z informacją, żeby zgłosić się do kasy po należne nam pieniądze. Cały proces odbył się bez składania oficjalnej reklamacji na piśmie, bez dwutygodniowego oczekiwania, bez przeciągania sprawy. Krótka analiza argumentów przez jakiegoś dyrektora i decyzja. Tak załatwia się sprawy w Ułan-Bator.