Camino tinto - dzień 5

Villamayor de Monjardín jest święte, bo najwyraźniej otwiera ludzi. Ale tak spontanicznie reagują tylko ciemnoskórzy bracia. Okazało się, że gdy wyszedłem do pomieszczenia obok, jeden z siedzących przy jedynym tu stole, szybko wyrzucając słowa, więc jakby napastliwie, z wyrzutem, jakąś pretensją, spytał:

- Czy on jest Polak?

Zaj pomyślała, że ma chłop pretensje o me głośne zachowanie i prawie nie zauważyła, że powiedział to po polsku. Z wyraźnym trudem, wrzucając wyrazy z różnych półek, ale po polsku! Gdy potwierdziła:

- Tak, to Polak - czarnoskóry brat aż podskoczył z radości.

- Poznałem, poznałem, pan, poznałem! - drze się po polsku i rozpoczyna taniec rytualny wokół stołu.

Po chwili zza łazienkowego przepierzenia wyskakuje jakaś kobitka niekompletnie ubrana.

- Bernadette, pan poznałem, ja poznałem! - ryczy do niej tancerz.

Tak poznaliśmy Ibahima i Bernadette Diallo, francuskie małżeństwo, które od razu przypadło nam do gustu. A pamiętamy ich przecież od pierwszego podejścia za Saint Jean Pied-de-Port. Wijąca się w górę szosa. Są przed nami. Stanęli na jednym z zakrętów. On w charakterystycznej czapce pustynnej z osłonami na uszy. Wtedy też wydali się sympatyczni, ale wymieniliśmy zaledwie bonjour na bonjour i poszliśmy dalej. Teraz zupełnie co innego...

Okazuje się, że w 1962 roku, pochodzący z Gwinei Francuskiej, Ibrahima studiował w Szkole Morskiej w Gdyni. Przez rok zaledwie, potem przeniósł się do RFN. Ale w Polsce ma koleżankę, Bernadetę Kowalską, z którą utrzymują wraz z żoną kontakty do dziś. Ciekawe, czy to tylko zwykły zbieg okoliczności, że żona ma to samo imię? Pewnie też fajna kobitka z tej naszej polskiej Bernadetki.

Ibrahima studiował ostatecznie mechanikę w Niemczech, został inżynierem. Wiele lat przepracował we France Telekom. Oj, to dobry temat! W jego opowieść mogliśmy wpleść polskie wątki.

- Znamy, znamy - przytoczyliśmy skróconą wersję historii przejęcia niejakiej Telekomunikacji Polskiej przez ten przerośnięty koncern, dramatyczne relacje znanych nam osobiście pracowników molocha i nasze, jego klientów, odczucia.

Ibrahima potwierdza - France Telekom to nie wakacje na Lazurowym Wybrzeżu. Źle wspomina lata stracone w pracy. Dlatego tak się cieszy mogąc iść na Camino.

- Buen Caminoooo!!! - krzyczy niskim głosem.

- Buen Caminoooooo!!! - próbuję go naśladować wydłużając jeszcze bardziej to cudowne przeciągło-niskie OOO! Bernadette podejrzewa, że się nabijam z pięknej mowy francuskiej. Ależ skąd?!!

Wymieniamy się mailami, już jesteśmy kolegami.