Nordkapp

- Tam są również długopisy, po lewej stronie kas - uśmiecha się i dyskretnie wskazuje, w którą stronę iść. - Nie wolno mi pożyczać długopisu, bo będzie lepiej, gdy go kupicie.

Zachwalana we wszystkich folderach turystycznych restauracja odstrasza cenami nie tylko skąpych Niemców i Holendrów. O kawę nie proszą tu nawet Francuzi, a Włosi omijają szerokim łukiem zapach wydobywający się z zaplecza. Przy oknie o powierzchni kilkudziesięciu metrów kwadratowych siedzi tylko para Norwegów - z daleka widać, że od dawna nie zaprzątają sobie głowy pieniędzmi. Sączą szampana. 50 zł za kieliszek.

- Trudno mi komentować ceny w naszych punktach gastronomicznych czy pamiątkowych, bo ja ich nie ustalam - mówi Olaf, młody Duńczyk zatrudniony w obsłudze centrum turystynczego. - Ale jak na norweskie warunki nie są przecież aż tak oszałamiające. Z drugiej strony nasi klienci gotowi są zapłacić trochę więcej pieniędzy, żeby rozkoszować się chwilą w tak wyjątkowym miejscu - recytuje Olaf.

22 czerwca. Nordkapp, 71'10'21, godz. 00.45.

Na kamienistej platformie klifu przechadzają się ludzie. Niektórzy ustawiają z kamieni kopczyki, inni fotografują się na tle stalowego globusa ustawionego kilkanaście metrów od krawędzi klifu. Są i tacy, którzy gorączkowo przez komórki relacjonują skąd dzwonią. W podziemnej kapliczce ozdobionej krzyżem i Biblią kilka osób modli się słuchając utworów Garbarka. Na tablicy informacyjnej przed wejściem napisano, że wiele osób przeżyło tutaj objawienie religijne.

Wieje z północnego-zachodu. Słońce schowane za chmurami. Temperatura nie przekracza 8 stopni Celsjusza. Na morskim horyzoncie widać białe kłęby, które za kilka dni zmienią się z sztormowy front. Na błękitnej tafli nie będzie już widać kutrów rybackich ani promów turystycznych z Hammerfest opływających Nordkapp w odległości kilku mil od brzegu.